Dagboek Dick Houwaart
Katholiek - 346
Ik was er niet bij, maar het werd mij verteld door iemand die ik volledig vertrouw, braaf rooms-katholiek is en er dus geen belang bij had de vuile was buiten te hangen. Toen ik het verhaal hoorde, herkende ik het patroon. Bij talloze gristenen bestaat een totaal verkeerd beeld van de stichters of althans in eerste instantie de aanstichters en de veroorzaker van het gristendom. Lees meer... Katholiek - 346Bladzuiger
De afdaling is begonnen!
Vorige maand zijn de oplagecijfers van de gedrukte pers weer verschenen. Geen cijfers om vrolijk van te worden. De oplage van het dagblad Trouw is gedaald naar 91.644 exemplaren. En ook het Nederlands Dagblad en het Reformatorisch Dagblad zijn aan de afdaling begonnen. Het is voor Trouw te hopen dat de restyling op zaterdag zoden aan de dijk zet. De twee losse katernen Letter en Geest en Tijd zijn een aanwinst. Mijn leestijd is zeker met 40 minuten en een extra kop koffie toegenomen.Lees meer... De afdaling is begonnen!
Dagboek Dick Houwaart
Katholiek - 346
Egopoetsers - 345
Op tijd - 344
'Dames en heren', zo klonk een ietwat Surinaams getinte stem: 'wij komen precies op tijd aan op station…. Vergeet bij het uitstappen uw eigendommen niet. Ik wens u een prettige dag enz.'
'Goedemiddag, dames en heren, over enkele minuten bereiken wij station…. Wij zijn dan twee minuten eerder aan dan de afgesproken tijd.
Dames en heren vergeet uw…..' enz.Taxi - 343
'Meneer, het is een zootje hier. Maffia.'
'Wat bedoelt u', vroeg ik bedeesd.
Niet thuis - 342
Ik zeg: kinderen zijn wonderen. Je snapt gewoon niet dat een zaadje en een eitje samen een mens gaan vormen. Als je er goed over nadenkt, zeg je toch: kan niet.
Zestien jaar - 341
Lange vinger - 340
Misjpatiem - 339
Hoedje - 338
Maar bijna tachtig jaar geleden leerde mijn moeder mij al, dat ik dit soort uitdrukkingen als net jongetje niet mocht gebruiken.
Nee, als ik echt ontsteld was over iets, moest ik zeggen: ik schrok me een hoedje. Ik mocht het van mijn moeder wel luid zeggen. Zo zelfs dat mijn schrik opviel.
Dus, ik schrok me een hoedje. Deed snel mijn ogen dicht, want ik wilde het verder niet zien. Maar dat was niet zonder gevaar. Links en rechts passeerden mij wielrijders – ook zo’n mooi woord uit het verleden – en af en toe een gierende scootmobiel of scooter.
Wat was het geval?
Ik ontwaarde enkele meters voor mij een redelijk dik vrouwspersoon. Geloof me, daar schrik ik niet meer zo van. De wereld is vergeven van redelijk dikke vrouwspersonen. Dikke mannen zie ik ook wel, maar die zijn vaak helemaal niet om aan te zien.
Dat dikke vrouwspersoon had zich zo erbarmelijk slecht en lelijk aangekleed, of beter uitgedost, met een spijkerding – broek was het nauwelijks – een slobbertrui waaronder twee slobbers waggelden, schoenen die meer leken op vrachtvaarders en een vaatdoek om haar hals.
Ik was echt van slag af.
Hoe kan een mens, een vrouw, die een sieraad van de schepping is, die schepping zo beledigen.
Ik rustte even uit om bij te komen. Pas na lange aarzeling opende ik mijn ogen. Gelukkig, de omgeving was weer om aan te zien.
Terwijl ik dit schrijf sta ik nog te trillen van ontzetting. Ik ben tegen een zedenpolitie, maar een kledingpolitie is in dit land zo langzamerhand een bittere noodzaak aan het worden.
Feminisering - 337
Ik zat op de eerste rij. Moest een beetje omhoog kijken. Dan zie je een orkest niet zo goed. Helaas, er was nog een plekje voor me over en dus nam ik er genoegen mee. Goed, ik zag de orkestleden binnen komen en ik geef toe: een afwijking, ik begon ineens de vrouwen te tellen die hun plaats op het orkestpodium innamen. Een, twee, drie enzovoort. Ik telde er wel meer dan twintig.
Ineens dacht ik aan tientallen jaren geleden. Ik ging naar een concert en zag allen maar mannen in zwarte pakken met witte frontjes en zwarte strikjes. Een bastion van mannelijkheid.
Er is niets van over. Ja, de mannen zijn nog wel in zwart en wit gekleed, maar de vrouwelijke musici hullen zich in allerlei vormen van kledij. Het is een ietsje fleuriger. Hoewel, de kapsels zijn wel erg klassiek. Vrolijke kopjes zie je er niet bij.
Totdat ik de concertmeester zag. Nou ja, concertmeester, het was een meesteres, maar ja, dat klinkt zo pornografisch.
Ze was een tikje mollig, maar ze was duidelijk de concertbaas.
Toen begon het concert. Drie symfonieën van Mozart.
Die concertmeesteres speelde dat de stukken er vanaf spatten. Haar hele lichaam was muziek. Alles aan haar bewoog. Ze werd een met haar viool. Mozart kwam in haar tot leven.
Ineens zag ik de voordelen van de feminisering.
Vreemd gaan - 336
De markt leek vandaag, met die bittere koude, wel op een wintercamping. Vrijwel alle kramen waren omhuld door lappen plastic, zeilen en andere vormen van bedekking. De butagaskachels snorden vooral bij de fruitmarkten. Fruit mag niet bevriezen en vooral bananen, zo leerde ik van mijn fruitman, zijn gevoelig voor vorst. De twee bananen die ik mij toestond te kopen, werden extra ingepakt en met de boodschap: snel naar huis, stapte ik door.Maar ja, als groot liefhebber van vis in allerlei koosjere soorten, durfde en wilde ik mijn trouwe visboer niet voorbij lopen.
Maar ja, wat doe je als het zo koud is. Neem je dan een vette haring of vis die je nog moet bakken of wil je smullen van een net gebakken knappend lekkerbekje.
En omdat het geld mij ook niet op de rug groeit, besloot ik voor een knappend lekkerbekje te kiezen.
Mijn vriendelijke visboer, welvarend en spraakzaam, keek mij misprijzend aan.
Ik zag aan zijn lichaamstaal, zoals dat heet, dat hij mijn keus niet kond waarderen. Ik probeerde zijn gedachten naar de Elfstedentocht te brengen, maar dat mislukte.
Met de handen in zijn zakken, een stekende blik in mijn richting zei hij luid en duidelijk: zo, u gaat vandaag dus vreemd.
Er viel een stilte om mij heen. Beschaamd keek ik naar de grond.
Om niet vast te vriezen, ging ik er snel van door.
Hoe doe je dat? -335
We zaten lekker met ons vijven in een winterzonnetje. Er had een bericht in de krant gestaan hoe je moet herdenken. De regering denkt na over de 4–mei herdenking.
Wat vindt jij er van, vroeg de oudste op de bank. Ach, zal me een biet zijn, zei een jonge oude man. Wat moet je nou nog herdenken?
Of aan Napoleon of Alva, al die flauwe kul. Toen vielen er ook miljoenen op de slagvelden.
Dat moet je niet zeggen, mengde de derde zich in de discussie. Ik ben wel niet zo oud als jullie, maar toen was er ook verdriet om de dooien.
Ach, jongen hou toch op, zei de oudste van ons, we kunnen wel aan de gang blijven. Er is elke dag wel wat te herdenken. Daar kun je die schapen van kinderen toch niet mee lastig vallen.
Vandaag spelen ze buiten en morgen moeten ze de schuilkelders in. Ja toch? Neem die boeven in Iran. Morgen gooien ze een atoombom op Israël of op Amsterdam. Kan ze niks schelen.
Nee, voor mij hoeft dat herdenken niet meer. Ik heb mijn buik er van vol.
Nou ja, zei de man, die tot nog toe alleen geluisterd had. Het is toch wel zinvol om af en toe stil te staan bij de oorlog.
Oja, Oja, welke oorlog dan? Er zijn na de Tweede Wereldoorlog wel honderd oorlogen geweest. Man schei toch uit. Stil staan, dan kan ik de hele dag wel stilstaan.
Gelul, zeg ik je.
Iedereen viel stil.
De mannen bleven steken in hun herdenken.
Kleedje - 334
Jullie moeten mij beloven het niet verder te vertellen. De gebeurtenis is strikt vertrouwelijk. Ik zou niet willen dat het verder bekend word, maar ja, een oude man, die alleen is, wil zijn ei ook wel eens kwijt. Het zit namelijk zo. Ik heb al jaren een interieurverzorgster.
Bij onze Oosterburen noemen ze dat een poetsvrouw. Wij doen dat niet. Het werk is hetzelfde. Stofzuigen, bed verschonen, stof afnemen vloer van de keuken dweilen, deurposten afvegen en nog veel meer, dat ik niet kan of gewoon vergeet.
Weduwnaar - 333
E-mail - 332
Ach mevrouw - 331
Grijs - 330
Vreemd - 329
Lot - 328
Meer dan honderd - 327
Servies - 326
Liesbreuk - 325
Verschijn - 324
Sara - 323
Standwerker - 322
Wakker worden - 321
Vierentachtig - 320
Pruim - 319
Moslim - 318
Onderduik - 317
Vogelvrij - 316
Tachtig Plus- 315
Jezus - 314
Leuker - 313
Meer artikelen...
Pagina 1 van 2
Weblog redactie op vrijdag
Siger van Brabant
In deze rubriek heb ik meermalen gesteld dat het vrijzinnig protestantisme niet een vorm van orthodoxie light is maar zijn eigen bronnen heeft, zowel in historisch en filosofisch als in theologisch opzicht. Deze bronnen gaan ver terug, tot ver in de middeleeuwen. Een figuur die een grondslag heeft gelegd aan het vrijzinnige denken was de filosoof Siger van Brabant (±1240-±1284).”.Lees meer... Siger van Brabant
Enquêtes
Er moet een verbod op godslastering komen
VrijZicht Nieuwsbrief
Bezoek ook onze vorige site: www.vrijzichtmagazine.eu. Daar staan nog honderden artikelen die het lezen waard zijn, zoals het Dagboek van een oude man, boekbesprekingen, interview,etc.
Uw bijdrage om onze site in stand te houden en uit te breiden is meer dan welkom op ons bankrekening nummer 26.04.87.902 t.n.v. Stichting VrijZichtMagazine.eu in Amsterdam.