Dagboek Dick Houwaart

Katholiek - 346

Ik was er niet bij, maar het werd mij verteld door iemand die ik volledig vertrouw, braaf rooms-katholiek is en er dus geen belang bij had de vuile was buiten te hangen. Toen ik het verhaal hoorde, herkende ik het patroon. Bij talloze gristenen bestaat een totaal verkeerd beeld van de stichters of althans in eerste instantie de aanstichters en de veroorzaker van het gristendom.
Lees meer... Katholiek - 346  

Bladzuiger

De afdaling is begonnen!

Vorige maand zijn de oplagecijfers van de gedrukte pers weer verschenen. Geen cijfers om vrolijk van te worden. De oplage van het dagblad Trouw is gedaald naar 91.644 exemplaren. En ook het Nederlands Dagblad en het Reformatorisch Dagblad zijn aan de afdaling begonnen. Het is voor Trouw te hopen dat de restyling op zaterdag zoden aan de dijk zet. De twee losse katernen Letter en Geest en Tijd zijn een aanwinst. Mijn leestijd is zeker met 40 minuten en een extra kop koffie toegenomen.
Lees meer... De afdaling is begonnen!  

Vrijzicht op Social Media

  • Twitter: vrijzicht

Dagboek Dick Houwaart

Katholiek - 346

Ik was er niet bij, maar het werd mij verteld door iemand die ik volledig vertrouw, braaf rooms-katholiek is en er dus geen belang bij had de vuile was buiten te hangen. Toen ik het verhaal hoorde, herkende ik het patroon. Bij talloze gristenen bestaat een totaal verkeerd beeld van de stichters of althans in eerste instantie de aanstichters en de veroorzaker van het gristendom.
Lees meer...

Egopoetsers - 345

Ik hoorde dezer dagen iemand praten over iemand anders. In het algemeen is dat een tijdverdrijf dat iedereen beoefent. Soms spreek je kwaad van iemand. Soms spreek je goed van iemand. Soms roddel je alleen maar. Of je beoordeelt iemands optreden en beoordeelt dat dan als goed of kwaad of verkeerd of dwaas of mooi of hartelijk, kortom, er zijn allerlei variaties denkbaar.
Lees meer...

Op tijd - 344

'Dames en heren', zo klonk een ietwat Surinaams getinte stem: 'wij komen precies op tijd aan op station…. Vergeet bij het uitstappen uw eigendommen niet. Ik wens u een prettige dag enz.'

'Goedemiddag, dames en heren, over enkele minuten bereiken wij station…. Wij zijn dan twee minuten eerder aan dan de afgesproken tijd.

Dames en heren vergeet uw…..' enz.

Lees meer...

Taxi - 343

Leuke rit met een Amsterdamse taxichauffeur. Hij zat lui achterover. Een tikkeltje onverschillig. Een bedaard man van onbestemde leeftijd. Ik schatte hem op zestig jaar.
'Meneer, het is een zootje hier. Maffia.'
'Wat bedoelt u', vroeg ik bedeesd.

Lees meer...

Niet thuis - 342

Kinderen zijn hinderen, zo luidt het verhaal. Vader Cats, de volksdichter zou het ooit gezegd hebben.
Ik zeg: kinderen zijn wonderen. Je snapt gewoon niet dat een zaadje en een eitje samen een mens gaan vormen. Als je er goed over nadenkt, zeg je toch: kan niet.
Lees meer...

Zestien jaar - 341

Er zijn data die je nooit vergeet. Niemand zal ooit, zo stel ik mij voor, zijn geboortedatum vergeten. Die dag en dat uur bepalen hoe oud je bent. Iedereen vraagt wel op zeker moment aan zijn moeder: hoe laat werd ik geboren en op welke dag. Ik werd op zondagmorgen geboren en dus werd ik wel eens een zondagskind genoemd en daaraan werden dan bepaalde voordelen verbonden. Aardig bedacht.

Lees meer...

Lange vinger - 340

De man zat schuin voor mij in de trein. Mensen kijken is een hobby van mij. Niets zeggen, alleen maar kijken en dan ontdek je de merkwaardigste handelingen.
Lees meer...

Misjpatiem - 339

Wat is het toch leuk om in oude boeken te snuffelen. Je ontdekt vaak dingen waarvan je eerst dacht dat je die zelf had uitgevonden of in ieder geval onze directe voorgangers. En als dan wat verder leest en snuffelt, zie je dat sommige zaken al duizenden jaren eerder waren ontdekt. Je gelooft je ogen niet.
Lees meer...

Hoedje - 338

Ik schrok me een hoedje. Graag had ik het anders gezegd. Bijvoorbeeld: ik schrok me r… Of ik schrok me de p..p…(dat lijkt me Haags)). Of ik schrok me te pl….. Of ik schrok me w…
Maar bijna tachtig jaar geleden leerde mijn moeder mij al, dat ik dit soort uitdrukkingen als net jongetje niet mocht gebruiken.
Nee, als ik echt ontsteld was over iets, moest ik zeggen: ik schrok me een hoedje. Ik mocht het van mijn moeder wel luid zeggen. Zo zelfs dat mijn schrik opviel.
Dus, ik schrok me een hoedje. Deed snel mijn ogen dicht, want ik wilde het verder niet zien. Maar dat was niet zonder gevaar. Links en rechts passeerden mij wielrijders – ook zo’n mooi woord uit het verleden – en af en toe een gierende scootmobiel of scooter.
Wat was het geval?
Ik ontwaarde enkele meters voor mij een redelijk dik vrouwspersoon. Geloof me, daar schrik ik niet meer zo van. De wereld is vergeven van redelijk dikke vrouwspersonen. Dikke mannen zie ik ook wel, maar die zijn vaak helemaal niet om aan te zien.
Dat dikke vrouwspersoon had zich zo erbarmelijk slecht en lelijk aangekleed, of beter uitgedost, met een spijkerding – broek was het nauwelijks – een slobbertrui waaronder twee slobbers waggelden, schoenen die meer leken op vrachtvaarders en een vaatdoek om haar hals.
Ik was echt van slag af.
Hoe kan een mens, een vrouw, die een sieraad van de schepping is, die schepping zo beledigen.
Ik rustte even uit om bij te komen. Pas na lange aarzeling opende ik mijn ogen. Gelukkig, de omgeving was weer om aan te zien.
Terwijl ik dit schrijf sta ik nog te trillen van ontzetting. Ik ben tegen een zedenpolitie, maar een kledingpolitie is in dit land zo langzamerhand een bittere noodzaak aan het worden.

Feminisering - 337

dirigent kleinIk zat op de eerste rij. Moest een beetje omhoog kijken. Dan zie je een orkest niet zo goed. Helaas, er was nog een plekje voor me over en dus nam ik er genoegen mee. Goed, ik zag de orkestleden binnen komen en ik geef toe: een afwijking, ik begon ineens de vrouwen te tellen die hun plaats op het orkestpodium innamen. Een, twee, drie enzovoort. Ik telde er wel meer dan twintig.
Ineens dacht ik aan tientallen jaren geleden. Ik ging naar een concert en zag allen maar mannen in zwarte pakken met witte frontjes en zwarte strikjes. Een bastion van mannelijkheid.
Er is niets van over. Ja, de mannen zijn nog wel in zwart en wit gekleed, maar de vrouwelijke musici hullen zich in allerlei vormen van kledij. Het is een ietsje fleuriger. Hoewel, de kapsels zijn wel erg klassiek. Vrolijke kopjes zie je er niet bij.
Totdat ik de concertmeester zag. Nou ja, concertmeester, het was een meesteres, maar ja, dat klinkt zo pornografisch.
Ze was een tikje mollig, maar ze was duidelijk de concertbaas.
Toen begon het concert. Drie symfonieën van Mozart.
Die concertmeesteres speelde dat de stukken er  vanaf spatten. Haar hele lichaam was muziek. Alles aan haar bewoog. Ze werd een met haar viool. Mozart kwam in haar tot leven.
Ineens zag ik de voordelen van de feminisering.

Vreemd gaan - 336

De markt leek vandaag, met die bittere koude, wel op een wintercamping. Vrijwel alle kramen waren omhuld door lappen plastic, zeilen en andere vormen van bedekking. De butagaskachels snorden vooral bij de fruitmarkten. Fruit mag niet bevriezen en vooral bananen, zo leerde ik van mijn fruitman, zijn gevoelig voor vorst. De twee bananen die ik mij toestond te kopen, werden extra ingepakt en met de boodschap: snel naar huis, stapte ik door.
Maar ja, als groot liefhebber van vis in allerlei koosjere soorten, durfde en wilde ik mijn trouwe visboer niet voorbij lopen.
Maar ja, wat doe je als het zo koud is. Neem je dan een vette haring of vis die je nog moet bakken of wil je smullen van een net gebakken knappend lekkerbekje.
En omdat het geld mij ook niet op de rug groeit, besloot ik voor een knappend lekkerbekje te kiezen.
Mijn vriendelijke visboer, welvarend en spraakzaam, keek mij misprijzend aan.
Ik zag aan zijn lichaamstaal, zoals dat heet, dat hij mijn keus niet kond waarderen. Ik probeerde zijn gedachten  naar de Elfstedentocht te brengen, maar dat mislukte.
Met de handen in zijn zakken, een stekende blik in mijn richting zei hij luid en duidelijk: zo, u gaat vandaag dus vreemd.
Er viel een stilte om mij heen. Beschaamd keek ik naar de grond.
Om niet vast te vriezen, ging ik er snel van door.

Hoe doe je dat? -335

We zaten lekker met ons vijven in een winterzonnetje. Er had een bericht in de krant gestaan hoe je moet herdenken. De regering denkt na over de 4–mei herdenking.
Wat vindt jij er van, vroeg de oudste op de bank. Ach, zal me een biet zijn, zei een jonge oude man. Wat moet je nou nog herdenken?

Denk jij er wel eens aan? Wie denkt er nou aan de Eerste Wereldoorlog. Niemand toch?
Of aan Napoleon of Alva, al die flauwe kul. Toen vielen er ook miljoenen op de slagvelden.
Dat moet je niet zeggen, mengde de derde zich in de discussie. Ik ben wel niet zo oud als jullie, maar toen was er ook verdriet om de dooien.
Ach, jongen hou toch op, zei de oudste van ons, we kunnen wel aan de gang blijven. Er is elke dag wel wat te herdenken. Daar kun je die schapen van kinderen toch niet mee lastig vallen.
Vandaag spelen ze buiten en morgen moeten ze de schuilkelders in. Ja toch? Neem die boeven in Iran. Morgen gooien ze een atoombom op Israël of op Amsterdam. Kan ze niks schelen.
Nee, voor mij hoeft dat herdenken niet meer. Ik heb mijn buik er van vol.

Nou ja, zei de man, die tot nog toe alleen geluisterd had. Het is toch wel zinvol om af en toe stil te staan bij de oorlog.

Oja, Oja, welke oorlog dan? Er zijn na de Tweede Wereldoorlog wel honderd oorlogen geweest. Man schei toch uit. Stil staan, dan kan ik de hele dag wel stilstaan.

Gelul, zeg ik je.

Iedereen viel stil.

De mannen bleven steken in hun herdenken.

Kleedje - 334

Jullie moeten mij beloven het niet verder te vertellen. De gebeurtenis is strikt vertrouwelijk. Ik zou niet willen dat het verder bekend word, maar ja, een oude man, die alleen is, wil zijn ei ook wel eens kwijt. Het zit namelijk zo. Ik heb al jaren een interieurverzorgster.

Bij onze Oosterburen noemen ze dat een poetsvrouw. Wij doen dat niet. Het werk is hetzelfde. Stofzuigen, bed verschonen, stof afnemen vloer van de keuken dweilen, deurposten afvegen en nog veel meer, dat ik niet kan of gewoon vergeet.


Lees meer...

Weduwnaar - 333

Ik was moe van een wandeling en zakte op het mij bekende bankje neer. Vier mannen zaten er al. Redelijk bejaard.
Lees meer...

E-mail - 332

Het is zo makkelijk Het is ook eenvoudig. E-mail bevalt niet. Klik op de verwijderknop en weg is-ie. E-mail is goedkoop. Geen postzegels meer kopen. Enveloppen zijn overbodig. Pen en papier zijn ouderwetse prutsdingen. Weg er mee.
Lees meer...

Ach mevrouw - 331

De oude heer zat aan een tafeltje. Met een kop koffie voor zich. Keurig driedelig pak. Hij keek somber voor zich uit.
Lees meer...

Grijs - 330

Concertzaal. Muziek van twee joodse componisten: Gustav Mahler en Felix Mendelssohn. Hoewel, de laatste kocht het paspoort tot de Europese beschaving en liet zich protestants dopen. Tot zover de zakelijke kant.
Lees meer...

Vreemd - 329

Ik zal jullie iets merkwaardigs vertellen. Dat ik oud ben, weten jullie al langer dan vandaag. Vier en tachtig is niet niks, zeggen we populair. Maar, het is ook nog iets anders.
Lees meer...

Lot - 328

Wat is het lot van een mens? Het lot treft een mens. Het lot geeft aan dat er iets ergs gebeurd is.
Lees meer...

Meer dan honderd - 327

Zegt iemand tegen me: 'ik wil minstens honderd jaar worden.' De man is al bijna tachtig, maar nog redelijk levenslustig en actief.
Lees meer...

Servies - 326

Hij belde van uit Castricum. Of hij even langs mocht komen om een handtekening te vragen, die ik in een van mijn boeken zou moeten schrijven. Het boek ging over Weinreb.
Lees meer...

Liesbreuk - 325

Hij stapte voor mij de trein in. Een schriel mannetje. Hij hield een sliert plastic tassen stevig vast. Zijn gezicht was dicht behaard. Een forse baard, slordig, wit en aan alle kanten staken haren uit zijn hoofd en nek.
Lees meer...

Verschijn - 324

Ik zat in de synagoge een beetje te mijmeren, terwijl de rabbijn bezig was zijn gebruikelijke teksten op te zeggen. Ineens las ik een regel uit psalm 94. Het was regel elf. Een psalm van de Gods man David.
Lees meer...

Sara - 323

We denken nu wel dat aartsmoeder Sara honderd is geworden, maar dat is gewoon niet waar. Wel kreeg ze op die hoge leeftijd nog een kind. Abraham lachte zich een kriek toen hij het net hoorde, maar het verhaal gaat dat het waar is. Nou ja daar moet iedereen maar over denken zo hij/zij wil.
Lees meer...

Standwerker - 322

Eindelijk was er weer een. Een echte standwerker. Een markt zonder standwerkers is eigenlijk geen echte markt.
Lees meer...

Wakker worden - 321

Hij was druk aan het werk. 'Sjaloom', zei hij, want hij zag een Menora hangen. 'Waarom zit u niet in Israël', vroeg hij dringend.
Lees meer...

Vierentachtig - 320

Kleinzoon Nathan, 13 jaar: 'dag opa gefeliciteerd met je verjaardag.'
Lees meer...

Pruim - 319

Zoals gewoonlijk schoof ik voorzichtig aan op de bank bij de boom. Drie mannen van onbestemde hoge leeftijd keuvelden somber over de toekomst.
Lees meer...

Moslim - 318

'Weet u wat het is', zei mijn pedicure, terwijl ze mijn voetnagels keurig behandelde, 'als je ouder wordt en je vader is er niet meer en je moeder is bijna negentig, dan denk je wel eens: zal ik het vragen?'
Lees meer...

Onderduik - 317

Het was achtenzestig jaar geleden, dat ik er binnen stapte. De boerderij van Jan Everink aan de Doktersdijk 1 in Barchem. Een gereformeerde hoofdonderwijzer uit Vorden had mij er heen gebracht.
Lees meer...

Vogelvrij - 316

Soms lees ik boeken, die ik eigenlijk niet zou moeten lezen. Echter, mijn nieuwsgierigheid is dan groter dan mijn afkeer.
Lees meer...

Tachtig Plus- 315

De lezers van deze column weten dat ik oud ben. Geen nieuws dus. Zelfs weten de meesten dat ik 80+ ben. Ook geen nieuws.
Lees meer...

Jezus - 314

Ik wandelde op een algemene begraafplaats. Soms voel je je verplicht een graf te bezoeken. Ik doe het niet graag, want ik ben van mening dat het niets toevoegt aan je gedachten, gevoelens, sympathie of herinnering.
Lees meer...

Leuker - 313

Met mijn oudste zuster, net als ik bejaard, foto’s uit het familie-archief bekeken en gesorteerd. Ook de toestand in de wereld uitvoerig besproken.
Lees meer...

Pagina 1 van 2

Nieuwsflits

Siger van Brabant

In deze rubriek heb ik meermalen gesteld dat het vrijzinnig protestantisme niet een vorm van orthodoxie light is maar zijn eigen bronnen heeft, zowel in historisch en filosofisch als in theologisch opzicht. Deze bronnen gaan ver terug, tot ver in de middeleeuwen. Een figuur die een grondslag heeft gelegd aan het vrijzinnige denken was de filosoof Siger van Brabant (±1240-±1284).”.
Lees meer... Siger van Brabant