En nu het mooie van de islam…

‘Een paar jaar geleden bemerkte ik bij mezelf dat ik om de verkeerde grappen begon te lachen. Zoals ik dat ook zag gebeuren met anderen, nam mijn welwillendheid ten opzichte van islam en islamieten af.’
Met deze openhartige ontboezeming begint auteur Karel Musch het voorwoord van zijn boek ‘En nu het mooie van de islam…’ En waar zat ‘m dat in? ‘Het zat in mijn irritatie over een querulenterige advocaat die meende om geloofsredenen niet te hoeven opstaan voor de rechtban. Het zat in mijn onbegrip over imams die een minister geen hand wilden geven.’ Vrijmetselaar Karel Musch begreep steeds minder wat er gebeurde en zag vooral een teloorgang van de tolerantie: ‘in  m’n land, in m’n broederkring en in mezelf.’

Karel Musch is moderator van de zogeheten leiderschapsleergangen van Avicenna. In de Bourgogne heeft hij een seizoensherberg voor pelgrims. Karel Musch is vrijmetselaar en publiceert met enige regelmaat over vrijmetselarij en spiritualiteit. Musch is de islam gaan bestuderen en heeft er een prachtig boek over geschreven dat het verdient om gelezen te worden. Musch is uitstekend gedocumenteerd. En hij durft te juiste vragen te stellen. ‘Over welke islam hebben we het eigenlijk? Wat wij in het westen onder islam verstaan is meestal een religie. Maar de islam is niet alleen een religie en een geloof.’ Vervolgens laat hij zien wat het nog meer is. Hij beschrijft de islam ondermeer als een rechtsstelsel, een politiek-maatschappelijk fenomeen, een cultuur, een taal met een literaire geschiedenis, een wetenschappelijke traditie, een levende bron van spiritualiteit, een filosofie en een gemeenschap van gemeenschappen.

 

Zo laat hij zien dat de term ‘islam’ nogal eens wordt vertaal als ‘onderwerping. Maar volgens hem is de term ‘submission’ door een eendimensionale film een volstrekt eigen, islamofoob leven gaan leiden. ‘Westerlingen kunnen niet zo veel meer met een ideaal waar je je volledig aan overgeeft. Die overgave is echter voor de islam de hoogste wet. In plaats van ‘onderwerping’ zouden termen als ‘overgave’ of toewijding beter op hun plek zijn.

En waarom die naam voor het boek. Is de islam inderdaad zo mooi? Musch vindt allereerst hoog tijd een tegengeluid te laten horen tegen de islamofobie die steeds merkbaarder wordt in de samenleving. ‘De vanzelfsprekende samenhang die de zgn. 'civil-society' kenmerkt, erodeert. Dat is niet nodig omdat de islam ook heel veel moois heeft te bieden. Het algemene beeld wordt teveel bepaald door de hufterigheid van enkelingen en de onkunde en onwil van sommige opinieleiders. ‘Ik kan het licht niet vinden in de analyses van fundamentalisme, criminalitiet en hufterigheid, Ik ben de verbinding gaan zoeken vanuit de waarden die mij als vrijmetselaar worden voorgehouden: beoefenen van verdraagzaamheid, zoeken naar wat bindt en niet naar war scheidt, jezlef leren kennen om zodoende de ander te aanvaarden en het uitstellen van je oordeel.

'Zoek de verbinding in de schoonheid', zou je het motto van dit boekje kunnen noemen. Karel Musch bepleit een oprechte dialoog met de islam en reikt daarvoor elementen aan. ‘Een dialoog is meer dan alleen beleefd luisteren,’ zo schrijft Musch. ‘Van een dialoog is pas sprake als de deelnemers bereid zijn van mening te veranderen. Elkaar nog beter uitleggen hoe het zit, helpt niet. We zullen beter moeten begrijpen wat de Ander beweegt.

Karel Musch, En nu het mooie van de islam…, Uitg. Fama, maconnieke uitgeverij, ISBN 978-90-72032-28-7